Rezolucio de la 94-a Universala Kongreso de Esperanto

Posted on in ERA Novaĵoj 4 view

REZOLUCIO DE LA 94-A UNIVERSALA KONGRESO DE ESPERANTO

La 94-a Universala Kongreso de Esperanto, kunveninte en Bjalistoko de 25a de julio gxis 1a de auxgusto 2009, kun partopreno de preskaux 2000 homoj el 63 landoj en la jaro de la 150-a datreveno de la naskigxo de la kreinto de Esperanto, Lazar Ludwik Zamenhof, kaj samtempe en la Internacia Jaro de Akordigxo proklamita de Unuigxintaj Nacioj,

diskutinte la kongresan temon “Krei pacan ponton inter la popoloj: Zamenhof hodiaux”, kaj studinte kun aparta atento la vivon kaj verkojn de Zamenhof,

notinte la fakton, ke la urbo kaj regiono de Bjalistoko pli kaj pli rekonas la escepte gravan rolon, kiun Zamenhof ludis kaj dauxre ludas kiel monde rekonata figuro en la morala evoluo de la homaro,

konsciante, ke tiu rekono konkretigxis interalie en la malfermo de Centro Zamenhof fare de la urbaj auxtoritatoj de Bjalistoko, kaj en propono, ke la Bjalistoka Universitato ricevu la nomon Zamenhof;

memorigante, ke okaze de la 100-a datreveno de la naskigxo de Lazar Ludwik Zamenhof Unesko rekonis lin kiel unu el la grandaj personecoj de la mondo, kaj ke tra la jaroj venis multaj similaj rekonoj pri la meritoj de Zamenhof kiel granda monda pensulo,

kaj gratulante Unuigxintajn Naciojn pro gxiaj iniciatoj rilate al la ideo de akordigxo, tiel esenca en mondo kiun dividas malakordoj pro antauxjugxoj kaj manko de toleremo,

konstatas, ke

1. Per la internacia lingvo Esperanto, Zamenhof kreis unike efikan ilon de internacia komunikado sur neuxtrala bazo, sen favori unu popolon super alia, kaj sen favori unu etnan lingvon super alia, kaj ke tra pli ol 120 jaroj da uzado Esperanto pruvis sian tauxgecon kiel internacia lingvo plene adaptebla kaj adaptita al cxiuj komunikaj bezonoj.

2. Tamen, Zamenhof samtempe komprenis, ke lingvo estas kolektiva posedajxo, kaj konfidis la evoluon de sia lingvo al ties komunumo de uzantoj, tiel ke Esperanto kaj gxia kulturo farigxis esence kreajxo kolektiva, kiu evoluis en spirito de lingva demokrateco.

3. Tion farante, Zamenhof ankaux rekonis, ke utiligo de neuxtrala lingvo en la internaciaj rilatoj helpus konservi lokajn kaj regionajn lingvojn kaj kulturojn kaj la identecon de ties komunumoj.

4. Zamenhof ankaux signife kontribuis, per siaj verkoj kaj agoj, al klopodoj forigi la malamikecon inter la anoj de la diversaj religioj, al forigo de rasaj antauxjugxoj, kaj al rifuzo de milito kiel akceptebla maniero solvi disputojn – valoroj same gravaj en la nuna epoko kiel en la epoko de Zamenhof.

5. Sekve, Zamenhof plene meritas pli da atento ne nur kiel kreinto de lingvo sed kiel persono, kiu strebis al auxtenta frateco inter la homoj surbaze de plena kaj reciproka komprenigxo.

6. Tia frateco povas veni nur kiam la homoj interkomprenigxas en recipoka respekto – procedo, en kiu Esperanto povas ludi kaj jam ludas unikan rolon.

7. Interkomprenigxo estas esenca pasxo al tiu profunda kaj dauxra akordigxo, kiu estas la celata idealo de la Internacia Jaro de Akordigxo.

8. Akordigxo eblas nur en situacio, en kiu lingvaj diferencoj ne formas baron al egaleca dialogo.

9. En tiu senco Esperanto estas unike tauxga kiel bazo por dauxra akordigxo, kaj Universala Esperanto-Asocio, per sia atento ankaux al moralaj valoroj kaj al respekto de homaj rajtoj, povas signife roli en plenumo de la celoj de la Internacia Jaro de Akordigxo.

Questo messaggio è stato modificato da: Daniela_Giglioli, 05 Ago 2009 – 20:56 [addsig]




0 Comments

No comments yet
Leaving the first to comment on this article.
You need or account to post comment.